هر چیز که از مدارِ ذهنم گذرد

خانواده شهدا،ایثار گران،آزادگان و....آوارگانِ جنگ

2010-09-27T16:15:00.000-07:00

همیشه تمام بحثهای جنگ ایران و عراق با یاد و خاطره ی خانواده ی شهدا،ایثارگران،جانیازان و آزادگان به پایان میرسد.شاید در نگاه اول بار اصلی و مستقیم این جنگ طولانی و مخرب به دوش همین چند گروه باشد.اما آیا در محاسباتمان کمی اشتباه نکرده ایم؟آیا به دنبال خانواده ی شهدا ایثارگران و آزادگان نام یک قشر را جا ننداخته ایم؟
درست است که در این سالها کمتر کسی از آوارگانِ جنگ یاد کرده اما این فراموشی شاید خیانتی به این دوره از تاریخ و بیش از آن خیانتی به آوارگان این جنگ باشد.
آواره ی جنگ شاید زیرِ آتش توپ و خمپاره خون نداده باشد.شاید تا آخر عمر با ترکش گردن سر نکند.اما اولین صدای انفجار جنگ را در میدان اصلی شهرش شنیده.آواره ی جنگ به امید پس فردا شب که جنگ تمام شود هنوز به شهرش باز نگشته.آوارگیِ جنگ تاریخِ یک خانه را آتش زد.آوارگان تمام خاطراتِ کودکانه را به امید آخر هفته رها کردند و از شهر زدن بیرون.
با تشکر از: خانواده شهدا،ایثار گران،آزادگان و....آوارگانِ جنگ

اسنتیل بارسا میشود

2010-09-27T16:08:00.000-07:00

مسئله اینجاست که لیگ فوتبال ما در این هفت هشت ساله آنقدر حرفه ای و برتر شده که فقط در ناحیه ی طراحی لباسهای استیل آذین کمی ضعف داشت که اآنهم به همت خود باشگاه حل شد.جای خوشحالیست که ورزش پویای حرفه ایمان تاثیر خودش رو بر طراحی لباس هم گذاشته.
اصلا اهمیتی ندارد که استیل آذین در چمنی با میهمانانش مسابقه میدهد که ذوقِ* احشام رو کور میکند و توپ را همه جا میبرد جز به سمتِ دلخواه بازیکن.یا تابلوهای تبلیغاتی دور زمین که از پشت با گونی های نخاله ی گچ و سیمان نگه داشته میشن.یا نیمکت ذخیره ها که یادآور سالنهای بیمارستانهاست.میشود حدس* زد ورزشگاه استیل آذین هم از همان دسته ورزشگاه های پانزده هزار نفری نسلِ دکتر علی آبادیست که تماشاچی تقریبا فقط جایی برای نشستن دارد و برای پانزده هزار نفر همان ده دوازده سرویس بهداشتی موجود است.
ناگفته پیداست که باشگاه استیل آذین مدون* ترین و منسجم ترین سیستم درآمدی و مالی رو دارد و افتخارات ایرانی اسلامی هم از سراپای جنابِ مدیر مستعفیشان میریخت زمین .از این بابت ها هم با امروزی ترین باشگاهها هم تراز است*.و از همه بیشتر با بارسلونای خودشون.

خدایا دهه چهل...

2010-09-27T14:54:00.000-07:00

خدایا سایه ی این چند نسیم باقی از دهه ی چهل را از سر ما کم نکن
اگر چهار پنج نفر را فاکتور بگیریم نه فیلمسازِ خوب داریم نه بازیگر.لیست اکران از لودگی ها و سوپر من های گیشه پر کن اشباع شده.خدایا احمد پور مخبر هم دهه ی چهلیست.خدایا هیچ حرفِ حسابی جای انتظامی و کشاورز و پرستویی و... نیامد.

خدایا شعر هم شعرِ ده چهل....نه؟..خدا؟..کدکنی و سایه اگر رفتند و یکی دو سال یک بزرگداشتی دادیمشان و یک جشنواره ای هم کردیم به نامشان بعدش چی میشه؟سال بعدش اصلا کسی پیدا میشه جایزه شان را ببرد؟خدا شعر ما هم که در نوپردازی و این صحبتها آش و لاش شد.شعر خوب نداریم.
سالگرد مشکاتیان بود این روزا.دهه چهلی بود.ساز و غنایمان هم دهه چهل نداشته باشد اعتباری ندارد.خدا شجریان و ناظری جلوی همین چشمان خودمان سال به سال از صدایشان آب میرود.نمیشود که هی بگذرد و همه مثل اینها بخوانند.آهنگها هم مثل آوازها لرزی به تن نمی اندازند.به قول هوشنگ ظریف این روزها همه مثل هم میخوانند و مینوازند.دهه چهل کجایی که یادت به خیر.
تااازه بازارِ رمان و نقاشی و هنرهای منقرض رو من اطلاعات ندارم.
خدا..همه بت میگن بابا خدا ولی اینجوری برابری رعایت نمیشه.شاید مامانی..ننه خدا بهتره
ننه خدا ینی تا آخر دنیا عاشقا برا هم شاملو و اخوان میخونن و میشینن دلشدگان و آژانس شیشه ای و هامون میبینن و بعد سی دی شیدا و عارفِ لطفی و مشکاتیان میدن به هم همش؟
ننه خدا یه دهه چهل برامون بیار.ما که مثل اونروزا اعدام و بزن بکش و خفه خونِ روزگار از سر و کولمون بالا میره.ما که سرهامان در گریبانن..ما که برادرامون غرقِ خونن..مثل دهه چهلیا.پس چرا شاملو و کیا رستمی و شهرام ناظری دیگه نمیسازی برامون؟؟

ما هم مثل کدیور فکر میکتیم

2010-09-27T14:44:00.000-07:00

ما را هم دستگیر کنید چون مثل کدیور فکر میکنیم
محسن کدیور به دلیل روایت قشری و ایدئولوژیک از دین بازداشت شد.کدیور مخالف خشونت و خشونت گراین است،مدافع آزادی عقیده و بیان است،از تنووع وتکثر حمایت میکند،حقوق شهروندان را به رسمیت میشناسد،انتقاد از مقام رهبری را محاز میداند،دادگاه ویزه روحانیت را غیر قانونی میداند،آیت الله منتظری را رک شهروند صاحب حق میداند که باید آزادانه نظرش مطرح شود،همه شهروندان را شهروند درجه یک میداند،قدرت مطلقه را مفسده آور میداند،دین را وسیله ی تامین قدرت و ثروت نمیداند،از استقلال نهاد دین از نهاد قدرت دفاع میکند،دین دولتی را دین نمیداند،عقلانیت را پاس میدارد،جامعه مدنی و دموکراسی را با دین سازگار میداند،معتقد به اصلاحات ساختاری در وزارت اطلاعات است،مخالف سانسور کردن کتاب و تعطیل کردن مطبوعات است،مخالف فشار امنیتی بر حوزه و مراجع استفدانشگاه را یک نهاد علمی مستقل از قدرت سیاسی میداند،شخصاً انسان وارسته ایست،با چماقداران فحاش که عمامه علما را از سرشان برمیدارند و با میله و سنگ به ائمه جمعه حمله میبرند و با چوب و لنگه کفش به مسجد حمله میکنند هیچ نسبتی ندارد.
من بسیاری از شهروندان این مرز و بوم چون کدیور فکر میکنیم از این رو چون کدیور مستحق حبس در زندانیم و از دیگر شهروندان که با مواضع کدیور موافقند تقاضا داریم تا طی تماس با روزنامه های خرداد و صبح امروز خواستار مشارکت در مجازات کدیور شوند و برای نشان دادن اعتقاد راسخ خود به برابری حقوقی شهروندان مجازاتی در کم و کیف مجازات کدیور را طلب کنند......
روزنامه خرداد 12/12/1377
تاریکخانه اشباح
اکبر گنجی
طرحِ نو

نود یک جامعه ی مدنی

2010-09-27T13:07:00.000-07:00

وقتي سالهايي نه چندان دور در حال تجربه كردن نخستين گامهاي مدنيت و قانونگرايي بوديم ملموس ترين مصداق جامعه برابر و مطبوعات و اطلاعاتِ آزاد براي عوام و توده ي مردم پا به عرصه ي وجود نهاد.آن هم نه در صف روزنامه هاي صبح زير تيتر سياست و نه در محيطهاي روشنفكر پسند.بلكه در تلوزيون و وسط مستطيل سبز.برنامه ي نود***آغاز يه كار كرد
برنامه ي نود به طور حتم اولين فضاي امن و بازِ مدني را براي قشر متوسط جامعه متصور كرد،اگرچه در مقياسي بسيار خرد تر.اما براي همين مردمي كه تا آن دوران از حقوق چنداني برخوردار نبودند نود ماكتي بود از جامعه اي كه در آن حق دانستن بر تكليف و وظيفه ي سكوت و پنهان كاري پيشي ميگيرد.شهروند جامعه ي نود ميتوانست عميق ترين واكاويهاي جامعه ي فوتبال را از مسئولان ببيند.ميتوانست با استقلال كامل در ميان مناظرات و گاهاً منازعات* اظهار نظر كند.بيننده ي نود از لوثِ* وجود پشت پرده ها و خط قرمز ها خلاص بود. نود امنيت را از پاسخگو ستاند و به مخاطب سپرد تا دانستن حقِ شهروند جامعه ي نود باشد.در جامعه ي نود علي پروين كمك داور كم اهميت ترين بازي هفته به يك اندازه مسئولِ بينندگانند.بله...نود كوچكترين جامعه ي دموكرات و آزاد دنياست

نود از نيمكت ذخيره ها به كرسي هاي مجلس و صندلي هاي وزارت تعميم داده شد .اين نودي شدن به كام مردمي كه تا آن روز تجربه ي چنين فضايي را نداشتند خوش نمود و روز به روز به آن نزديك تر ميشدند.
اما.....
ديري نپاييد كه مرزهاي جامعه ي نودي باز به پشت خطوط مستطيل سبز پس رفتند.و اين تجربه ي جامعه ي نودي بود كه دوباره ما را اندكي از مستطيل سبز به پيش برد.

یکی جلوی مجید خراطها رو بگیره!

2010-04-13T02:32:00.000-07:00

در حال که وزارت محترمه ارشاد دم به ثانیه به تقبیح هر اثر هنری که از آنور آبها اومده باشه میپردازه و بلافاصله رسانه های افراطی به سرویس های اطلاعاتی صهیونیستی و گروه های شیطان پرستی ربطش میدن بزرگترین موج ادبیات مرگ و خودکشی و ...در تاریخ موسیقی کشور داره شکل میگیره.
مجید خراطها یکی از همین خواننده هاست که از چند سال پیش با آلبومهای مایوس کننده و شکست خورده احساسی نام خوبی برای خودش در فضای اون روزهای موسیقی زیر زمینی و شنوندگانی که به سمت آهنگهای حاکی شکست های عشقی میرفتند باز کرده بود و همچنین موسیقی تازه متولد شده رپ که به شدت از طرف صاحبنظران خار و ذلیل میشدن
به تازگی آهنگ جدید از آقای خراطها راه تازه ای در ادبیات مرگ و ادامه ی اون در موسیقی باز خواهد کرد
شعر این آهنگ به شمردن تعداد تیغ زدن های روی شاهرگ اشاره داره و اتفاقات بعد از اون که.....نیاز به هیچ توضیحی نداره
بگذریم
هیچ عقل درست و حسابیی تبلیغات و موضع گیری سازمان های فرهنگی نسبت به موسیقی های غربی و این چنین افتضاح های زیرزمینی و مؤیید ناهنجارترین موسیقی های مخرب غربی رو قبول نمیکنه
.
خدمت آقای وزارت ارشاد:به جای اینکه امنیتی شدن و پلیسی شدن کشور رو به اصیل ترین شاخه های موسیقی کشور بکشونین و چراغی رو که به خونه رواست حرامش کردین و به تصحیح دیگران پرداختین جلوی آقای خراطها رو بگیرین

موسیقی..یکی به میخ،چهار تا به نعل

2010-04-04T02:24:00.000-07:00

موسیقی در تلوزیون( مثلا) ملی همیشه پشت درهای بسته قرار میگیرد و همواره در خلاء بود و نبودست که آن هم گرایش به نابودی دارد.از طرفی نمیتوان برای ایام سوگواری حسِ گریه و زاری جور کرد و از طرفی از هرچه بگذریم موسیقی با اسلام بیگانست(طبق شرع و فقهِ صدر اسلام) پس باید یک جورایی باشد در عین حالی که نباشد

به این صورت باشد که آهنگهای اخبارهای سراسری و برنامه نود در ایامِ سوگواری باید با چیزی شبیه موسیقی متن بوی پیراهن یوسف عوض شود.پانزده خرداد نی نوای علیزاده نباشد از اشک هم خبری نیست.ولادت ها هم همینطور.دو نوازی دف و تنبور ولادت حضرت علی بی وقفه پخش میشود

به سانِ روزهایی که همنوازانِ شیدا و عارف وظیفه ی تهییج مشتاقانِ شهادت برای عزیمت به جبهه هارا داشتند در حالی که آموزشگاه های موسیقی کشور مدت ها بود به خوابِ مرگ آسایی فرو رفته بود

اما چگونه موسیقی نباشد؟به این صورت که تمام تلاش بر این باشد که تصویرساز نمایش داده نشود.برنامه هایی که به ظاهر به موسیقی اختصاص داده شدند رو برای ترویج گردشگری و هنرهای سنتی استفاده کنیم.طبیعت سواد کوه و هنر منجق دوزی رو جایگزین تصویرِ ساز کنیم.تحلیل آثار درویش خان رو با تصویر منبت کاری تحویل علاقه مندان بدهیم.

بازتابِ فرسودگی شیرهای باغ وحش ارم از پرپر شدن بلندآوازگانِ موسیقی بیشتر مینماید

موسیقی را تا جایی داریم که میتوان در ماه چند کنسرت ویژه بانوان را داشت.و از طرفی چندین کنسرت رو برای حضور نوازندگان زن در روز آخر فروش بلیط لغو کرد

موسییقی زیر فتواهای کوبنده خرد میشودو تنها برای سمفونی های سفارشی انقلاب و مقاومت و کنسرت رفتن نمایشی رئیس جمهور جایز است.

تمامی اساتید به خاموشی فرو رفتند و کنسرتهای رویایی و فریادهایی که سالن وزارت کشور و کاخ نیاوران را میلرزاند به سالنهای اروپا و آمریکا و ترکیه و...نقل مکان کردند

بدین صورت موسیقی یکی به میخش میخورد...چهار تا به نعلش

این بیگانگان

2010-03-04T11:30:00.000-08:00

در خبرها بود از باند قاچاق اسلحه ایرانی در کشور ایتالیا که به تازگی کشف شده

نحوه ی پوشش این خبر توسط اخبار بیست و دو شبکه سه که ناشیانه ترین جو سازی و سانسور خبری رو داراست(به نظر من)بسیار جالب بود.

تیر خبر این بود :جنجال ایتالیایی

گزارش حول محور دروغ پردازی غربی ها و این که این یک دروغ بزرگه میگشت.و در وسطش گریزی هم به اسرائیل داشت طبق معمول.

بحث اصلی این گزارش جو سازی رسانه های غربی بود علیه این خبر

از العربیه شروع شد:مجری این شبکه رو نشون داد که عین همون متونی رو که من و شما راجع به این خبر خوندیم و خود آقای اخبار بیست و دو هم گفت نقل میکرد:

معصومی نزاد از کارکنان با سابقه ی تلوزیون ایران بود که جزو متهمان اصلیه..به نظر نمیرسه این با سابقگی یک نوع جاسوسی به نظر برسه..چون من او رو به خوبی میشناختم

العربیه انگلیسی نحوه جو سازیش هم اینگونه بود:بله..معصومی نژاد یکی از خبرنگاران با سابقه ایرانی در ایتالیاست که پونزده سال برای تلوزیون ایران خبر نگاری میکنه..مثل اینکه او هم جزو متهمان و دستگیر شدگان این پروندس

شبکه خارجی بعدی هم چیزی شبیه همین اتهامات و دروغ پردازی های شیطانی و صهیونیستی رو داشت

و بعیدی وبعدی

حالا قضاوت میمونه با من و شما که کجای این متنی که تمام دنیا همینو میخونن و بس درغه؟

چند و چون این اتهام به آقای معصومی نژاد همین امروز و فردا مشخص میشه.و وضیفه یک خبرگذاری تنها انتقال پیامِ که این شبکه های خائن و صهیونیست هم چیزی جز این نکرده بودن.اگر این اتهام غلط درست از آب درنیاد که شبکه العربیه و یورونیوز اطلاع رسانی کردند و اگر هم همچین مسائلی بوده باز هم اونها اطلاع رسانی کردن

و به همین ترتیب در نظر بگیرین جو سازی های اونها در باب مسائل دیکر کشور از باب حوادث بعد از انتخابات و هسته ای و اقتصادی و......

خود نیز از شهرستان

2010-02-18T21:31:00.000-08:00

همین چند سال پیش بود که سردار رادان پس از جریان اوباش و اراذل و گشت ارشاد و اون قضایا بسته بود به نافِ ما که الله و بالله که من باید جواب اعتماد هموطنان عزیز رو بدم..جان خودم و جان شما میزد که راهی نداره..باید بدم
جریان شرکتهای خصوصی به وجود اومد و اعلام کردند که تمامی اینها باید کنترل بشه و شروع به تفتیش شرکت های خصوصی کردند که یه وقت حریم امن شخصیت شهروندی و انسانی نقض نشه
توی همون روزا آقای رادان توی برنامه شب شیشه ای،برنامه جنجالی اون روزها شرکت کردند
آقای رشیدپور هم که فرزاد حسنی براش عبرت شده بود برای تایید برنامه پلیس در قبال شرکت های خصوصی یه روزنامه همشهری آورده بود و آگهی هایی رو که اونها هم این کار پلیس رو تایید میکردند میخوند
به یک منشی خانم با روابط عمومی بالا و اندام مناسب نیازمندیم....
.
دیروز داشتم سیری در آگهی های همشهری میکردیم به یک و در ادامه چندیدن مورد جالب برخوردم
به یک کارگر ساده شهرستانی جهت
شابلون زن نیمه ماهر شهرستانی
ساندویج زن شهرستانی
کارت پخش کن شهرستانی
آقای رادان این کلمه شهرستانی هم به همهان اندازه ی گزینش اندامی خانمها توهین آمیز و زنندست..نیست؟
این هم حریم شخصیتی و خصوصی مردم محترمی است که پایتختی نیستند..چرا ریزبینی شما در مسائل اجتماعی گریبان این یکی را نمیگیره؟
سردار عزیزِ جلب اعتماد شما هم از قشر شهرستانی هستید
به یاد آر آقای رادان.. هنگام استخدام خود شما در نیروی محترم انتظامی برچسب تمایز شهرستانی را متحمل میشدید؟...که اگر میشدید وای بر شما و نهادی که شما شهرستانی تازه وارد سالهای پیش امروز بر مسند هدایتش نشستید

شیش ماهس..

2010-02-13T09:41:00.000-08:00

چهار تا دیوار باشه اصولا در چهار جهت اصلی جغرافیایی
با وضعیتی که تبادل امواج صوتی نداشته باشه اصلا
ینی نه بره نه بیاد
صدا رو منظورمه
شیش ماه
چی مییشه؟
.
بشینین همون فیلمرو ببینین دیگه دور هم
.
تنهایی فیزیکی رو بگذارید و منِ وامانده ی بی خویش و اصلا بی همه چیز
.
پاورقیش:قشنگ نویسی نمیپذیرد..همین که هست به نثر ادبی رایج امروزه برگردانید خودتون

پناهگاه روانی

2010-02-02T10:32:00.000-08:00

پناهگاههای روانی یه چیزایی هستن که هروقت یه جورایی میشی بهشون رو میاری تا در عین حالی که اون حالت خاص رو داشته باشی ازش لذت ببریم..حتی اگه آشغال ترین و بی در و پیکرترین وضعیت موجود رو تجربه کنی

در یکی از همین اوضاع نابسامان غرقه بودم و سخت جویای یکی از همین پناهگاهها شاید

شاید نه..که حتما

گرایشی به خواندن و گاهی اوغات جسارت و نوشتن نداشتم

به بالش و پتو هم

به قهوه خانه ی نظام و یه املت دونفره و دوسیب نعناء پشتش هم.. رو اون صندلی آخریه

چایی و قهوه و میوه و تلوزیون و بیرون و داخل و خواب و خوراک و در و دیوار و پنجره و مامی و پاپا و....

هیچ چیز شاید

شاید نه.. که حتما

ولی سازی آشفته سیم همچنان گوشه ی دیوار انتظارِ ناخن چرخاندن میکشید

و نیازی که همواره بهش داری

آرامشی که بر تمامی لحظات و تصمیمات و فکر و خیالاتت تاثیر خواهد داشت شاید

شاید نه... که حتما

.......................................

پاورقیش:اون عکسه تار هست و متن بالا به سه تار تاکید داره ولی خب بی ربط هم نیست:)

خیلیاا

2010-01-29T08:37:00.000-08:00

مادری ..دهِ شب به بعد...مادر به اصطلاح...توی یکی از همین خیابونا شاید..
خانواده ای ..دوازده متر زمین خداا و چار تا تیغه دورش و یه موکتم کفش...بهشت زهرا به اونور
دختری با لباس عروس..از هپاتیت و ایدز اونطرف تر..سقوط آزاد از یک برج.......
یه دختری هست،هجده ساله..آقای جهاندار میارتش توی شرکت برای تجربه ی انبوهی از لجن و نفرت در یک ساعت...فرداش دختر استخدام شده..منشیِ آقای رئیس
چند نفر مشتاق و هیجان زده..برای اولین بار...شیشه و حشیش...همین پارکِ این بغل...دبیرستان میز بغلم میشستن
حدو نه نفر در آستانه ی چیزی به نام اعدام..
خیلیــــا بند دویست و نه...در انتظار دادگاه و یه حکم نجومی...
خیلیـــــا
خبرای خوب این چند روزه زیاد میرسه...
قاصدک...قاصدک..هان؟
چه خبر؟..

سالن مطالعه

2010-01-24T06:30:00.000-08:00

توي كتابخونه نشستي و اول صبح صندلي تك نفره هم گير آوردي..خيره ميشي به يادگاري هاي روي صندلي

4روز به كنكور 88..هتلداري سراسري قبولم...چيو قبولي؟..به خودم باور دارم..تو اون باورت....استقلال قهرمان شد و ..

آقاي مراقب ميگشت و سالن سيصد نفره ي مطالعه رو مراقبت ميكرد..پا كه از در تو ميگذاشت نفرت و خيرگي خاصي فرياد از چشم مطالعه كنندگان عزيز بر ميومد..مراقب مردي بودي شبيه بقيه ي انسانها و بدون ريش و يقه ي سيدي ميرفت و مي آمد و چشمان حضار هم همچنان از خط و كتاب بريده و به تعقيبش.خيرگي ديگران شايد با جلاد شلاق به دستي تناسب داشت..از مراقب اما جز يك دست لباس چيز ديگري به چشم نميخورد..

همه ميدانستيم كه جا گرفتن براي كسي در كتابخانه قانوني نيست و با تابلوي جلوي در مغايرت داشت..اما دوستان بااز هم...

مراقب فهميد و رفت سراغ كيفي كه به حكم يك انسان ميزي رو اشغال كرده بود..كيف رو برداشت و گذاشت تو بغل صاحبش..از اينجا به بعد بود كه انگار شلاق نداشته و حرف ناحقِ نگفته مراقب بيشتر به چشم ميومد

آخر هم نفهميديم دليل اين نگاه خونبار چي بود...ولي حكايتهاست هنوز بر سر اين مطالعه گرانِ پشت كنكوري يا بعضا پشت شهريه ي آزادي از ظلم همان شمشير نداشته ي مراقب روزهاي زوج كه به زور ابطال كارت و در به دري كتابخانه تمام هفته اي محدوده سكونت هدفون و مندز فيري و روزنامه بر مطالعه گران حرام كرده

ظلمي كه از پشت كنكو ر و شهريه و شلاق و شمشير داشته دردمندانه تر باشد شايد...

پاورقي يك:اون مراقب اونروزيه عين آمپول زن مطب دكتر جاويد بود...كابوس بچگياام....

مهسا حکمت،لبخند،ته خط...

2010-01-12T10:37:00.000-08:00

از صبح که تخت از خوابِ بيش از حد گنديده بود نوعي از فرشتگانِ خيالي رنگ کردن ديوارها را آغاز کردند

تقريبا سفيد.گرچه سفيد بود اما اين يکي بي رنگ تر بود

با دماي پايينِ بدن دست و پنجه نرم ميکردم.يخِ يخ.همين طور به فرشته هايي که به رنگرزي مشغول بودند را نگاه ميکردم و تنهاا....
خانه در تسخير من بود
تا اينکه نفهميدم از کجا شروع شد خوابي که انتظارش نبود..بخواااب..بخوااب ...باز هم تخيل زيرِ پتو
نقاشان مشغول کار..تقريبا تمام خانه رنگ گرفت.
چشم که باز کردم خانه اي بود سفيد تر از هميشه وفرشتگاني که مشغول رفتن بودند
.و همچنان بدني يخ.دلم يک ذره هم که شده لبخند ميخواست..اما نبود.
از زل زدن لذت ميبردم بي خبر از اينکه اگرهمين ديوار ها رنگ نشده بودند......الان شايد لبخندي بود
وقتي هيچ چيز قدرت انعکاس سرمايت را ندارد..نه زباني آنقدر سرد که بگويد نه سازي اينقدر سرد تا کنون مضراب خورده بود
هيچ چيز از ديوار سرد تر نيست
پس زل بزن لبخند هم نزن

فرشته ها مي رفتند..گفتم:چرا رنگ کرديد ديوارها را؟؟گفت تا لبخند نزني.گفتم مگر......گفت:لبخند جرم است
اگر فرشته باز هم آمدند ميپرسم اگر همه لبخند بزنند باز هم جرم است؟

لبخند...تهِ خط
مهسا حکمت
سن 21
جرم:لبخند

یائسگی اعصاب،مقطعی

2010-01-04T11:11:00.000-08:00

سعی کن همیشه با خودت حرف بزنی تا متهم به این نشوی که همواره تلاش بر این کرده ای که بگویی من هم آره.....
چار کلمه که حرف زدی چی میشه؟
میگن میخوایی بگی که گویا منم بذار لاش و منم بازیم مثلا
در حالی که خبر دارند که اگر حرفت به اثبات برسه لذتش به مراتب بیشتر از حال گیری خواهد بود
حال گیری در کار نیست..حرف میزنیم دیگهه!!!
فقط خواستیم بگیم که اس ام اس نود هم میتواند اعلام وجود باشد.گرچه نمیدانیم گزینه هایش چیست..ولی آخریش حالا
فیس بوک مهندس موسوی هم گفته اس ام اس نود الکیه
اصلا مگه موسوی فیس بوک داره؟
خودش میشینه چک میکنه؟
تو چکار اونش داری؟
خب اون بگه اس ام اس الکیه،الکیه دیگه
اون بگه..برا خودش میگه..تو اس ام استو بزن..اون که موسوی نیست
ای بابا...نمیشه که...اون بگه بقیم نمیزنن
بلاخره هر چی باشه اون دار میگه
اصلا من خوابم میاد نود نبینیم
موافقی؟
تو که خوابت نمیاد..چاخان چرا میگی؟
نمیدونم یه چیزی شبیه خوابه
یائسه شده اعصابت.موقتی البته..همون بخوابی بهتره
.
پاورقی یک:شاید یه اعصاب خوردی یه حرف نا بجا یا عصاره ی مدت ها فشار بشه اینی که الان شدیم
در هر حال یه جایی یادداشتش کنی بهتر از اینه ببریش زیر پتو با خودت آخر شبی

مبارکِ صاحبش باشه...

2009-12-31T13:41:00.000-08:00

فراموش نکنید.ما همان ایرانیی هستیم که هزاران سال پیش نان و خرما به دست به استقبال جنگجوی عربی میرفت که به غارت آمده بود
ایرانیی که قبل از آنکه شرقی خوانده شود واژه ی غربی را خودش اختراع کرد
(جلال آل احمد-غرب زدگی)
و حال همین اوست که در عجبم چگونه میان این تضاد دوام آورده.از یک سو افتخاراتِ پوک و بی معنی و بی سر و ته میهن کهن و درخشان به مرز خفگی کشاندتش و از یک سو....کریسمستون مبارک

اس ام اس.ایمیل.کامنت
تلوزیون های مهواره ای مثلاً ایرانی تبریکات و برنامه ویژه
امیر قاسمی برنامه ویژه(سالهای قبل که اینجور بود جدیدا بی خبرم)سال نو میلادی برای ایرانی که نه تقویمش نه کشور و دین و فرهنگِ کوفتیش حتی نیازمند این تبریکات نیست

ظاهر بینی همیشه یک حالی دیگه میداده که ما فقط دکولته به تن کردیم .. با کفش توی خونه راه رفتیم و باخ و شوبرت توی گوش خودمون فرو کردیم و قهوه خوردیم.تلخِ تلخ.افتخاراتِ زندگی مشترکمان پولهاییسست که آقای در به در پرداختند،مُهر شده و کوبیدند به پاسپورتِ خانم .گفتم که ظاهربینی یه حالِ دیگه ای میده خب
خواننده های محترم آنور آبی و بیشتر از آن سگ و سگ توله های مضحک و شرم آورِ اینور آبی که کلیپ ایران میوزیک(این شبکه ننگِ انسانیت به نظر من)دارند اول و آخر اثرشون تمامی اسامی با خط و حرف انگلیسی نگاشته میشه هنوز.نه اینورِ آبی ها و حتی فکر نمیکنم آنوریها هم تا به آن حد اینترنشنال و ستاره باشند که نیاز به چنین اعلام وجودهای جهانی داشته باشند
عزیز تازه به آنور آب رسیده آنچنان خود را تا خشتک به لهجه ی فرنگی مسلح میکند که خارجی مادر زاد فارسی حرف بزند قابل فهم تر از آن خواهد بود
عید پاک،شکر گذاری،کریسمس،ولنتاین
.
.

پاورقی1:یه بابایی میگفت تویی که عشق زندگی اروپا داری فقط فکر کن همین دخترت که نمیذاری تاکسی سوار شه میتونه صب تا شب با دوستِ پسرش بره تو اتاق و شما فقط صداشونو میشنوی..حرف بزنی زنگ میزنه پلیس سرویست کنن!!!میتونی؟
پاورقی 2:عکس هم خیلی بی ربطه.ولی قشنگه

.

آقامون دلبره...

2009-12-24T10:27:00.000-08:00

هر ساله چنین روزهایی کسانی هم هستند که نه به نقطه ی دَدَر و دودور ِ مغزشان و نه به احساسات مذهبیشون هیچ فشاری نمیاد.که برای اینجانب اولی از اولش هم زیاد تحریک پذیر نبوده ولی از شما چه پنهان دومی مدتی به فعالیتِ خودش ادامه میداد که اون هم به لطف مطالبی که در ادامه اشاره خواهد شد به ..!...رفت خلاصش...آره

احساسات مذهبی در من کشته شد..احساساتی که شیوه ی به دست آوری و پردازشش در خودم خیلی محترم و ارزشمند بود. و در عین حال امام زمانم آقا جون نبود..امام حسینم دلبر و چارشونه نبود..اگر چه جز یک ذره از رسوباتش نمونده.که اون هم به صورت حسرت و آهِ به سخریه گرفته شدن این روزها برون ریز میشه
چند وقت پیش جمله ای شنیدم از آیت الله خمینی،خیلی قشنگه هاا..از این حرفای قشنگ زیاد داریم:عاشورا یک حادثه نیست یک فرهنگ است
فرهنگِ عاشورایی..اینم قشنگه
اما مبدل گشتن این فرهنگ به نوعی تفریح زجر آوره،دردناکه..انگار این دهه ی محرم فرصت خوبی باید باشه برای گشت و گذار خیابونا..رقابت تو گرفتن غذا،فرصت شب نشینی و ...

قصد این چار کلمه بیشتر خواستم که باشد...موسیقیِ مذهبی،در ایران،در این اواخر
موسیقی مذهبیی که در این اواخر تبدیل به زنگ موبایل و علاقه ی موسیقیایی مردمِ محترم شده،برگزاری کنسرت های مذهبی...بی اعتنا به این که رسالتش بسیار فراتر از آهنگ آن است که به زنگ موبایل و زیر لب خوندنِ های مسخره و پخش گلچین مداحی هشتاد و هشت سر چهار راه ختم بشه

نوگرایی دامن این یکی را هم در گرو آورده.الحان و سبک های جدید مداحی به صورتی که دیده و شنیده ایم.بیشتر تکیه بر عربده کشی اسامی دارد،موسیقی مذهبی امروز سعی بر انگولک کردنِ احساسات موسیقیایی فرد عزادار دارد به نحویی که فرد عزادار(سینه زن در اصل)به جد باور کرده که عشقی به میان هست و منم آره...ه
استفاده از ملودی های بی بند و بار که گاه به سوی آهنگهای لس آنجلسی هم کشیده شده.ریتم ها تند و محرک.افکت های صوتی سرسام آور که صدای سینه زدن دیگران هم به همراهی آن میشتابد .که معمولا به افراد سینه زن امر مشتبه میشود که در خلسه و سکر ی عارفانه قرار گرفته که چیزی جز اجماع این عوامل که منجر به هیجان زدگی عزادار میشود. منتهی به سینه زدنی محکم تر و آسیبی بیشتر.اینچنین جا افتاده که آسیب بیشتر مبنای سنجش عشق به صاحب آن عزا تلقی شود.تا جایی که جناب محمود کریمی در یکی از مجالسش گفته بود که:لخت نمیشی گمشو بیرون،در خبرها بود که فردای این حرف محمود احمدی نژاد بنا به شرکت در اون حسینیه رو داشته..خیلی مسخرس نه؟

شعر و محتوا..بیش از آنکه بگوید راه فرات چرا بسته شد و چه شد که کشتند..چه شد که بردند بر گوچکترین ترک های لب و پا تمرکز کرده.از زبانِ همه ی افراد آن واقعا صحبت کردن..محدود شده بر اظهار عشق فردی مداح که همان هیجان زدگی موسیقی آن مرثیه خواهد بود نه عشق..یا زبانی محاوره ای و بی مایه برای توصیف صحنه
در این صورت نه شعری درخور و نه موسیقیی.
نمونه ای از مداحی هایی که بالا ذکرش رفت

و اما توصیفات بالا رو داشتم با آنچه خودم به عنوانِ حقیقت عزا داری و نوحه خوانی قبول کردم مقایسه میکردم
آذری ها...خوزستانی ها...

نوحه خوانی در چنین مناطقی مبتنی بر آواز است.بر شیوه ی خواندن نواحی ایرانی که یکسره از موسیقی ایرانی سرچشمه دارداگر اندکی هم درکِ موسیقی در خود ببینیم و خالی از هرگونه احساس مذهبی هم باشیم با شنیدنِ آن حسِ حزنِ آواز تاثیرش را خواهد کرد
روح الله خالقی در کتاب سرگذشت موسیقی ایرانی در قسمتی به نام موسیقی مذهبی به خوبی توضیح داده که مرثیه خوان چگونه این هنر را می آموخت و موسیقی مذهبیِ ما یکی ازپایه های حفظ موسیقیِ ملی ایرانی بوده

یک نو حه ی عربی
نوحه خوانی مرحوم بخشو از مداحان شهیرِ بوشهر
نوحه ی آذری
از مداحانِ خوزستان
و این نوحه ی معروف ترکی که نایز به شرح نداره

تاثیر موسیقی مشهوده در تمام اونها
همان بندی که در مداحی نوین به سختی رعایت میشود اما به شیوه ای گندیده و نحس و نفرت آور.نه اکویی نه فریادی نه...و اینکه زیبایی در اونها به مراتب محسوس تر خواهدبود

باعث تاسفه که مقدسات اینچنین دستخوش و بازیچه ی ظاهرپرستانی دون مایه شده باشه.آواز به عربده و میکروفون به سر کوبیدن..ذکر مصیبت و بیان بزرگیها تبدیل به توصیف یال و کوپال شده،و در عین حال تصور بر این باشد که حرکتی بزرگ است در راستای شناساندن و ترویج و این جفنگیات،لشکر کشی دسته ها..علامت کشی..مسابقه دادن در قربانی..فلانی گاو کشت..فلانی شتر..قدرت نمایی های مضحک...اصغر قاتل هیأتِ ماس اکبر گربه هیأتِ اوناس..سوزان امسال محرم موهاشو رنگ میکنه..هستی هم رنگ کرده خب
علامتِ اینا علامتِ اونا..غذای اینا..غذای اوناا طبل اینا زنجیرِ اونا
همین
.
.
آری حکایتی است
شهری چنین که گفتی الحق که آیتی است
اما
من خواب دیده ام
تو خواب دیده ای
او خواب دیده است
ما خواب...
.
.
بس است

باز آمدم..جوابی به محمد جواد صحافی گرامی

2009-12-12T10:02:00.001-08:00

سلام
مدتي اين مثنوي تاخير شد... و گر نه من کجا و بي وفايي
یه مدت اینترنت قطع.موبایلم قطع.بدجور مشغولیات اعصاب پریشی و اینا داشتم
هنوزم تهش مونده یه کم
به هر حال

رابطه ی پایور و سنتور یه چیزیه مثلِ حافظ برای سیاهچالِ غزلسرایی عهدش که همه چیز رو از نو بنا کرد
یه چیز مثل نیما برای شعر
که برای ابتکار و نوآوری در شیوه سنتور نوازییش جای حرفی نیست
قطعه فریبا گویای این قضیه خواهد بود
به علت سکته مغزی از سال هفتاد و هشت خانه نشین شد و پا به پای یک مرده به زوال و فراموشی رفت
محمد جواد صحافی حرفش در وبلاگش این بود که چرا هیشکی (صاحب نظران،متولیان،این کاره هاش)تا بزرگی زندس چیزی نمیگه
من میگم آقای صحافی تو بگو(که انصافا هم گفت)من بگم
به امید آنها نشین
اینقد هرچیمون میلنگه دست به دامن وزیر و رئیس نشیم

برای افرادی چون آقای امیر تاسف کفایت میکنه
مثل اینکه تازه برنامه ادبی نگاه کردند یا کتابی چیزی به تازگی خواندند که خب اهمیت زیادی هم ندارد

اما آقای صحافی
اول از خودمان شروع کنیم
همه رنج میکشیم که نه از افتخارات موسیقی ما صحبتی میرود نه از ماتمهاش نه از....نه تنها موسیقی که سینما.ادبیات و.. حسرت به دل یک سرفصل کوچک در یک بخش خبری تلوزیون سوخت. مشکاتیان..چه کسی گفت فریوسفی که گفت زنده ها را اصلا ؟
چند روز پیش بحث بود که این فروغ فرخزاد چه گناهی کرده که یه شعر ازش تو کتابهای ادبیات آموزش پرورش نیست؟
ندارد درد ما درمان دریغا
مسلم است
مجبوریم
اما به خودمان برگردیم آقای صحافی..حکومت بد،سیاست بد دلیل بر خلق و خوی بد نیست
میدانید مضوع منم
منِ مدرس سنتور کم کاری کردم که به شاگردم نگفتم پایور...داعیه ی مدرن بازی به آستینم میجنبد از سنتور نوازی نوین گفتم
جناب صحافی به همین ساعت قسم دختری رو میشناسم نوازنده پنج ساله سنتور استاد مشکاتیان رو نمیشناخت..ظلمی که خودمان به خودمان میکنیم کم از ظلم وزارت فرهنگ ندارد
یکی میگفت زنِ فلانی حامله بوده پسر میخواسته حالا دختر شده به برنامه چهارم توسعه شکایت میکنه
شمای وبلاگ نویس کوتاهی کردی که از یک بیوگرافی ساده در وبلاگ خود دریغ کردی. که پایور که بود..پایور و مشکاتیان در این اواخر کمتر از مردگان بودند.باور کنید خاکِ فراموشی که به اسم این دو در این سالها ریخت کم از خاکِ مرده نبود.این دایره ی ذهن تشنه ی فراموشیست.
از حق نگذرم
روی انتقاد رو کمی از شما میگیرم .چرا که در همین پست های آخر دیدم به نامهای شناخته نشده پرداختید.کار واقعا زیبایی بود.
اما هستند..زیاد هم هستند آقای صحافی
هوشنگ ظریف
محمد اسماعیلی
شهناااز
جلیل شنهاز نام کمی نیست
خبری هست؟
نوشته ای
ذکری؟
حسن کسایی
ایرج
شهیدی
ژاله علو
هوشنگ ابتهاج
بیژن ترقی
شفیعی کدکنی
مرده هارم به لجن کشاندند که هیچ
آآه آقای صحافی
درد بسیار است
درد بسیار است
خواهش مندم شما که این تارنگار رو مخصوصا به بهانه ی موسیقی ملی راه انداختید کم کاری دیگران رو گوش زد کنید.به جای آنان از فراموش شدگان بگین
با تشکر فراوان
خدا سایه ی دلسوز رو کم نکنه
در پناه حق
-------------------------------------------------------------

همین
واسلام

مادیتِ جیب..معنویتِ هنر

2009-08-22T09:04:00.000-07:00

همیشه یکی از دنگ دنگ ها ی ذهنم زمانی بوده که درکنار دیدن یا شنیدن یک اثر هنری به قیمت آن توجه میکردم.این شعر این تابلو این قطعه چقدر هزینه برای جیب و روانِ هنزمند داشته.آنچیز که روشن است خرج اصلی یک اثر هنری از احساس هنرمند است که به هیچ وجه با هزینه ی مادی آن قابل قیاس نیست.به طور کلی تولید هنر هزینه مادی ندارد و هزینه مادی تنها برای انتشار و عرضه هنر بوده.

از طرفی

رابطه ی هنر و عشق بر هیچ کس پوشیده نیست.اینکه هنرمند خودش را لابه لای رنگها ، کاغذها نتها و... بیان کرده.اینکه هنر از درون و احساس است و نه عشق و نه درون نه احساس آدمی هیچ سنخیتی با ماده ندارند و هنر سراسر معنویت است.هنر مند به هر حال از این عشق به اثر لذت میبرد و به بیانی دیگر این عشق نوعی زندگیست زمان و مکانی در بر ندارد و چه بسا هنرهای که از آنسوی زمان ما و همچنین از آنسوی مکان ما آمده اند و اینها نه تنها هیچ چیز از ارزش آن کم نمیکند که به غنای آن می افزاید.

خاقانی و منوچهری از یکه تازانِ عرصه ی خیال و دید شاعرانه ی ادبیات ایران. همانند حافظ.اما هنر حافظ کجا و هنر خاقانی کجا.زیرا که حافظ در خدمت عشق بوده و خاقانی در خدمت سلطان

پس هنر همان عشق است که به گونه های گوناگون به تصویر در می آید.ذره به ذره اش سخنرانِ دنیایی پر پیچ و خم هنرمند است

مدتی در همین گیرو دار بودم تا اینکه چند روز پیش دو نمایشگاه در زمینه عکاسی و مجسمه سازی در محل خانه هنرمندان ایران دایر بود.از این بین نمایشگاه عکاسی نظر بیشتری از من جلب کرد تصاویری به واقع هنرمندانه که تنها اشکالشان در لیست قیمتشان بود.هنری خیره کننده در برابر مادی گرایی صرف قرار گرفته بود.در طی باز دید از نمایشگاه به این مسائله فکر میکردم که رابطه ی هنر و عشق بر هیچ کس پوشیده نیست.اینکه هنرمند خودش را لابه لای رنگها ، کاغذها نتها و... بیان کرده.اینکه هنر از درون و احساس است و نه عشق و نه درون نه احساس آدمی هیچ سنخیتی با ماده ندارند و هنر سراسر معنویت است.هنر مند به هر حال از این عشق به اثر لذت میبرد و به بیانی دیگر این عشق نوعی زندگیست زمان و مکانی در بر ندارد و چه بسا هنرهای که از آنسوی زمان ما و همچنین از آنسوی مکان ما آمده اند و اینها نه تنها هیچ چیز از ارزش آن کم نمیکند که به غنای آن می افزاید.

دوچیز که بنا بر همان دنگ دنگهای ذهنم که مطلع گشتید در تضاد صد در صد بودند.مادیتِ جیب معنویتِ هنر.. آن لحظه فاصله ی هنر و تجارت را در کمترین حد احساس کردم. تجارت که سیتره ی زشتی بر همه ی دنیای ما گذاشته.قرنهــا.تمام سبزها ی ما را سیاهِ سیاه کرده. و امروز هنر را بیش از هرچیزی آلوده و به یاد این جمله از علی شریعتی افتادم:

دیگر چون گذشته پرستنده کمال ...ارزش...زیبایی ها...خیر..آفرینندگی..جود...نیست

بلکه پرستنده دو چیز است:

"سرمایه" و "سکس"

شاید به همین خاطر است به نام هنر و به کام درآمد و به سندیت روشنفکرنمایی، هنر جولانگاه نوگرایی های بی اساس شده که تنها چیزی نو باشد.گوش و چشم بیشتری خیره کنند و نهایتا جیب بیشتری.

هنری که از جان و درون هنرمند است و او چگونه از جان خود دلکنده و به سرمایه می اندیشد که چشم کسانی برآن خیره شود که هرچند هم فهم والایی داشته باشند با ذره ذره ی آن سخن نگفته اند و بر احساس آن مشرف نیستند

ای کاش شاعر شعر را نمیفروخت.نقاش چوب حراج به طرح خیال نمیزد و مطرب برای پول مضراب نمیراند

راهت به هنر هرچه رهاتر باشد

با رهرو روح آشنا تر باشد

زان پنجره ی شگرف چون درنگری

آن لحظه خدا نیز خداتر باشد

سلام

2009-07-11T14:02:00.000-07:00

یاد فیلمِ یک تکه نان میفتم هر وقت مینویسم سلام
پسر جان این نامه رو بخون ببین چی نوشته.سربازِ تأمل برانگیزِ قصه پاکت رو باز میکنه و یه نگاهی بهش میندازه و میگه:سلام علیکم..همین
پیرمرد لبخند سالخورده ای میزنه:خوبه،، خیی خوبه.سلام که اسم خودشه علیکم هم که معلومه دیگه
و این تاثیر گذار ترین سلامی بود که دیدم
سلام علیکم
.
اینجا قرار شد کاغذی باشد که من بنویسم هرچیز را که از مدار ذهنم گذرد و چشم دیگران بخواند
اینجا قرار شد هیچ چیزی روی مرکزیتِ افکارمان ورم نکند
اینجا قرار شد